آذين وب

سيستم مديريت محتوا

طراحي سايت

طراحي وب

طراحي وب سايت

طراحي وب سايت

تربیت، پیرایش است یا آرایش؟

نکته ها، نغزها و درد و دل های تربیتی
احمدرضا آذر
🔺تربیت، پیرایش است یا آرایش؟
🔹«پیرایش» کاهش میدهد و زیبا میکند مثلا پیرایشگر با کاستن موی کسی، زیبایی نهفته در او را ظاهر تر میکند و بر خلاف «پیرایش»، «آرایش» اضافه کردن است و با اضافه کردن زیبایی می سازد؛ آرایشگر با اضافه کردن یک چیزی مثلا رنگ و موی عاریتی زیباسازی میکند.
🔹اگر به مشاغل توجه کنیم ، آنها نیز به به آرایشی و پیرایشی قابلیت تقسیم و تعمیم هستند ؛ مثلا بعضی از مشاغل در ذات شان اضافه شدنِ ملموس وجود دارد، مثل ساختمان سازی، ماشین سازی، کاشت مو، کاشت دندان و یا پروتز، تولد فرزندو… ولی بعضی از مشاغل هستند که با پیراستن و کاستن مرتبط است مانند تمیز کار، پزشکی که بیمار را از بیماری پاک میکند، وکیلی که به موکل کمک میکند تا حکمِ ناحقی از او برداشته شود.
♦️حالا سوال این است که معلم و یا مربی شاگرد و متربی را آرایش (آراسته) به علم میکنند یا او را از جهل ها می پیرایند و او علم اش ظاهر میشود؟
✔️به دو مثال زیر توجه کنید:
🔸۱٫ مربی هنری، آخرین تجربه اش را که در مجلات و سایت های مختلف منتشر شده رابه شاگرد میدهد و از او میخواهد که بی کم وکاست آن را کپی کند.
🔹۲٫ مربی هنری از شاگرد میخواهد تا اول بتواند به صورت واقعی اشیاء را ببیند و در اولین تمرین ها بیشتر به رفع باورهایی در ذهن شاگرد مشغول میشود که جلو درست دیدن او را میگیرد، این باورها را وقتی شاگرد در حال طراحی است ظاهر کرده، مثلا نسبت اشیاء را به یکدیگر آن گونه که هست نمی بیند و آن گونه که در ذهن خود پذیرفته به نمایش می کشد. مربی باید با استدلال و توضیح و جا به جا کردن شاگرد و مدل کاری کند که خود او بتواند، واقعیت را کشف کند.
🔸در مورد نکته اول در بالا، خانواده ها از دیدن اینکه فرزندشان یک اثر هنری دارند احساس خوبی دارند و این روش را می پسندند. حتی نویسنده این متن نیاز نبود این بند را خیلی توضیح دهد، چون واضح بود. این روش، همان روش آب در چاه ریختن است که حتی اگر این اضافه شدن، بر اساس طبع او نباشد چیزی را به شاگرد می افزاید. این روش به سان آراستن است و ممکن است یک حادثه، همه ی اضافات را بر باد بدهد.
🔹در دومی، هر خانواده ایی تحمل این روش طولانی نا محسوس را ندارد، چون برای انداز گیری باید به «نمود» های شاگرد توجه کرد ونه «نمادها» و «نشانه» های در دست او. والدینی که این نوع تربیت را می پسندند،به طور مثال میدانند ولو فرزندانشان آراسته به حفظ کل ادبیات فاخر کشورشان باشند دال بر این نیست که انها ادیب و فرزانه شده اند. روش دوم روشی است که مربی باید با کوشش و همکاری خود متربی و شاگرد چاه را بکنند تا آب از خود چاه ظاهر شود. این روش به سان پیراستن است و در سختی ها و دشواری ها تازه وجوه بهتر آن پدیدار میشود.
🔴متاسفانه اکثر تعلیم و تربیت جاری در جهان تلاش شان مبتنی بر آرایش و اراستن است تا پیراستن.
https://t.me/sarveyasin

پنج شنبه ۲۵ مرداد ۱۳۹۷
مدیر